ระบบเชื่อมโยงแหล่งการเรียนรู้    |   หน้าหลัก    |   เว็บบล็อก    |   คู่มือสำหรับการฝึกอบรม    |   คู่มือระบบเชื่อมโยงฯ
ค้นหา :
นิทานพื้นบ้าน-รังดากับบารอง

รังดากับบารอง

ความเชื่อของชาวบาหลีที่มีต่อเทพเจ้า มหาภารตะ “บารอง” หรือสิงโตเทพเจ้าแห่งฝ่ายธรรมะและจิตวิญญาณที่ดีงาม และ “รังดา” ร่างอวตารของพระอุมา ตัวแทนแห่งวิญญาณของความชั่วร้ายฝ่ายอธรรม ทั้งสองฝ่ายต่างต่อสู้กัน เมื่อบางรองเพลี้ยงพล้ำต่อรังดา ก็มีเหล่านักระบำกริชที่แต่งกายด้วยการห่มผ้าขาวม้าลายตารางออกมาช่วยเหลือบารอง เข้าต่อสู้กับรังดา แต่ด้วยเวทมนตร์ของรังดาทำให้กริชของเหล่านักระบำกลับหันเข้าจ้วงแทงนักระบำกริชเอง แต่โชคดีที่เทพ “การูด้า” เทพแห่งนกเข้ามาช่วยได้ทันการณ์ ช่วยให้นักระบำกริชฟันแทงไม่เข้า ไม่ว่ากริชจะจ้วงแทงกี่ครั้ง ก็ไม่สามารถทำร้ายนักระบำกริชได้ ฝ่ายธรรมะจึงขนะฝ่ายอธรรมะไปได้ในที่สุด จากตำนานนี้เองที่ทำให้เชื่อกันว่าการห่มคลุมผ้าขาวม้าจะช่วยเพิ่มพลัง อาชีพนักระบำก็ถือว่าเป็นอาชีพที่มีเกียรติ ต้องฝึกฝนกันตั้งแต่อายุยังน้อย เพื่อสามารถแสดงออกมาได้อ่อนช้อยงดงาม การระบำแล้วเหลือกตาซ้ายขวาก็มีนัยะแฝงถึงการ “มองฟ้า” เท่ากับเคารพเทพเจ้า และ “มองดิน” เท่ากับบูชาฑูตผี

กล่าวในขั้นต้นแล้วว่าละครบารอง ใช้หน้ากากและหุ่นเชิดในการประกอบการแสดง ในส่วนของหน้ากาก ทั้งตัวละครของ ตัวละครลิงสหายของบารอง ภูติผี ชาวบ้าน ส่วนหุ่นเชิดคือตัวบารอง หรือเทพสิงโต เทพในศาสนาฮินดู ที่สิงห์หรือเสือ จะแทนเครื่องหมายของความดี หุ่นสิงโตของละครบารองมีลักษณะคล้ายการเชิดหุ่นสิงโตของจีน คือ ต้องใช้นักเชิด 2 คน อยู่ในส่วนหัวและส่วนท้ายของหุ่น การจัดเวทีแสดงออกถึงเอกลักษณ์ศิลปะและวัฒนธรรมของบาหลีได้อย่างชัดเจน ทั้ง ประตูที่ให้ในการแสดงจะเป็นหินสลักรูปต่างๆ การจัดฉากพื้นหลังเป็นป่าตามโคลงเรื่อง และใช้ดอกไม้สดพื้นเมืองในการประดับเวทีและตกแต่งร่างกายของนักแสดง ในการพกอาวุธอย่าง “กริช” ไว้ที่เอวของนักแสดงชายยังสามารถบ่งบอกยศศักดิ์ของตัวละครได้อีกด้วย ก่อนแสดงจะต้องมีการทำพิธีบูชาเทพเจ้า แสดงถึงลักษณะประเพณีวัฒนธรรมของความศรัทธาในการนับถือศาสนาฮินดูอย่างเหนียวแน่นของชาวบาหลี



เอกสารที่เกี่ยวข้อง 
ระบำบารอง
ระบำบารอง
     Learning Resources Linkage System  |  ห้องสมุดประชาชนอำเภอป่าติ้ว ถ
Loading...